بیماری هایی که موجب سر درد می شوند

آنمی


آنمی زمانی رخ می دهد که هموگلوبین (سلول های قرمز) به زیر سطح طبیعی برسد. هموگلوبین وظیفه حمل و نقل و تحویل اکسیژن را در سراسر بدن به عهده دارد. آنمی (کمبود آهن) بیشتر ناشی از خونریزی است و در خانم ها، ناشی از عادت ماهانه سنگین می باشد. اما این بیماری در مردان و زنان پیر می تواند به دلیل بیماری های روده ی کوچک رخ دهد. رژیم غذایی ناکافی در بچه ها و زنان باردار می تواند باعث کمبود آهن شود. در آنمی ناشی از کمبود ویتامین B12 که بیشتر به عنوان آنمی پرنیسیوز مطرح است، بدن ساخت فاکتور داخلی را متوقف می کند که باعث جذب ویتامین B12 از مواد غذایی می شود. کمبود ویتامین B12 باعث مشکلات عصبی شامل بی حسی و کرختی می شود. فولیک اسید در دوران بارداری فوق العاده مورد نیاز است و کمبود آن می تواند باعث نقصان رشد مغز و اعصاب در جنین شود.

سدیم خون


سدیم خون از الکترولیت های خون می باشد. سطح پایین سدیم یا هایپوناترمی معمولاً به دلیل از دست دادن سدیم فراوان، جذب مایع فراوان، احتباس و یا تجمع مایع (ادم) اتفاق می افتد. ضعف، خستگی، گیجی و در موارد شدید کُما از علایم آن می باشد. سطح بالای سدیم خون یا هایپرناترمی همیشه سبب از دست دادن مایع فراوان (دهیدراتاسیون) است. علایم غشاء مخاطی خشک، تشنگی و در موارد شدید کما یا تشنج است.

فشار خون بالا یا هایپرتانسیون


فشار خون در واقع نیروی وارده خون به جدار عروق و رگ ها می باشد. افزایش فشار خون خطرناک است، زیرا باعث کار بیشتر تلمبه قلبی و پمپاژ خون به بدن که در واقع باعث سخت تر شدن جدار رگ ها و نارسایی قلبی است می شود. دلایل فشار خون کاملاً شخصی نیست، اما بعضی دلایل و شرایط عبارتند از: – سیگار کشیدن. – وزن زیاد. – عدم تحرک – نمک زیاد در رژیم غذایی. – استرس – مصرف زیاد الکل – سن بالا – ژنتیک – سابقه ی فشار خون در خانواده – بیماری های مزمن کلیوی – اختلال تیروئید و آدرنال

علایم فشار خون بالا نیز عبارتند از: – سردرد شدید – خستگی – اختلالات بینایی – درد قفسه ی سینه – ضربان قلب منظم. – وجود خون در ادرار

هایپرتیروئیدی


می تواند علایمی هم چون کاهش وزن، ضعف، عصبی بودن، رعشه، خستگی و اسهال داشته باشد. ضمن آن که می تواند به دلیل مواردی هم چون رشد سرطانی غده تیروئید، عفونت های ویروسی یا مصرف بیش از حد ید در رژیم غذایی یا دارویی ایجاد شده باشد که باید بلافاصله درمان شود. در خانم ها عبالمی آن خیلی شبیه زمان وقع یائسگی می باشد. ضمن آن که با استئوپروز و دیابت مرتبط است. شایع ترین نوع آن گریوز است. تشخیص اولیه بر اساس هورمون های تیروئید در خون می باشد.

هایپوتیروئیدی


در واقع عبارت است از کاهش تولید هورمون تیروئید به وسیله ی غده ی تیروئید. کمبود تیروئید شایع ترین علت این عارضه در سراسر جهان است. علایمی هم چون خستمی، افزایش وزن، عدم تحمل سرما، انقباض عضلانی، رنگ پریدگی، یبوست و سردرد از جمله این موارد می باشند.

ام اس یا مالتیپل اسکلروزیس


نوعی بیماری اتوایمیون سیستم اعصاب مرکزی یعنی مغز و نخاع می باشد. در واقع سیستم ایمنی فرد بیمار دچار آسیب دیدگی شده است که معمولاً به طور ژنتیکی بوده و لذا بین پروتئین های ویروسی و نیز میلین اعصاب نمی تواند تفاوت بگذارد. لذا آنتی بادی هایی تولید می کنند که به بدن حمله می کند. در واقع در ام اس سیستم ایمنی به بافت هایی که میلین می سازند حمله می کنند و با خراب شدن عایق میلینی، سیگنال های منتقل شده از یک سلول عصبی به دیگری در سراسر سیستم اعصاب مرکزی صدمه می بیند. نوریت یا التهاب اعصاب، مشکلات چشمی، خستگی، تغییر در حس دست و پا و عدم هماهنگی اعضای بدن با یکدیگر از جمله علایم بیماری است. عدم تعادل و سرگیجه، رعشه، درد، سوزش و خارش از سایر علایم آن می باشند.

دیابت


سطح گلوکز یا قند خون فرد مبتلا بالاتر از حد طبیعی است و بیماران در تبدیل غذا به انرژی مشکل دارند. در واقع غذا به گلوکز تبدیل می شود و انسولین با کمک به سلول های بدن باعث تبدیل گلوکز خون به انرژی می شود. علایم 3 گانه کلاسیک بیماری عبارتند از نوشیدن زیاد، تکرر ادرار و پرخوری. در تیپ I علایم خیلی سریع گسترش می یابد در حالی که در تیپ II علایم خیلی دیر رشد می کنند. دیابت تیپ I (IDDM) معمولاً ابتدا در کودکان و نوجوانان تشخیص داده می شود و در آن سلول های بتای پانکراس به دلیل نقص در سیستم ایمنی بدن قادر به ساخت انسولین نیستند. دیابت تیپ II (NIDDM) شایع تر است و در هر سنی توسعه می یابد و معمولاً با مقاومت به انسولین شروع می شود و عضلات، کبد و سلول های چربی به طور مناسب از انسولین استفاده نمی کنند. هایپوگلیسمی یا کاهش قند خون به سطحی که باعث علایم عصبی از جمله تعریق، گرسنگی، اضطراب، تاری دید و درگیری های مغزی می شود. هایپرگلیسمی یا افزایش قند خون که می تواند علایمی مانند افزایش تشنگی، افزایش ادرار، خستگی، تاری دید و تأخیر در بهبودی عفونت را به همراه داشته باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *